Ryzyko zawału serca i udaru mózgu a 2-lekowe schematy terpaii przeciwnadciśnieniowej oparte na diuretyku: badanie populacyjne

Na łamach British Medical Journal przedstawiono kontrolne badanie populacyjne, którego celem było zbadanie związku między stosowaniem najczęstszych 2- lekowych schematów terapii nadciśnienia tętniczego opartych na diuretykach a incydentami zawału serca i udaru mózgu.

353 pacjentów, którzy stosowali farmakologiczne leczenie hipotensyjne i u których wystąpił pierwszy incydent zawału serca (n=211) lub udaru mózgu (n=142), zarówno zakończonych zgonem lub nie, stanowiło grupę badaną. Grupę kontrolną stanowili natomiast pacjenci (n=952) leczeni na nadciśnienie i u których zdarzenia te nie wystąpiły. Z badania wykluczono pacjentów z niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, cukrzycą oraz z przewlekłą chorobą nerek.

Wszyscy uczestnicy badania (n=1305) stosowali jeden z trzech schematów leczenia nadciśnienia: diuretyk plus beta bloker (n=629), diuretyk plus bloker kanału wapniowego (n=273) oraz diuretyk plus inhibitor konwertazy angiotensyny lub inhibitor receptora dla angiotensyny (n=403).

W porównaniu do pacjentów otrzymujących beta bloker, pacjenci przyjmujący bloker kanału wapniowego mieli podwyższone ryzyko zawału serca (iloraz szans (OR) 1.98, 95% przedział ufności 1.37 - 2.87) jednak nie udaru mózgu (iloraz szans (OR) 1.02, 95% CI 0.63 - 1.64). Ryzyko zawału serca oraz udaru mózgu było nieznacznie, lecz bez istotności statystycznej, niższe w grupie pacjentów przyjmujących inhibitory konwertazy angiotensyny lub inhibitora receptora dla angiotensyny w porównaniu do beta-blokerów (zawał serca: OR 0.76, 95% CI 0.52 - 1.11; udar: OR 0.71, 95% CI 0.46 - 1.10).

Wyniki badania wskazują, że zastosowanie bloker ów kanału wapniowego u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym otrzymujących również diuretyki wiąże się z wyższym ryzykiem wystąpienia zawału serca w porównaniu do pacjentów stosujących dwa pozostałe schematy. Autorzy badania sugerują, iż istnieje potrzeba przeprowadzenia dużego badania dotyczącego terapii drugiej linii nadciśnienia tętniczego u pacjentów otrzymujących już diuretyki w małych dawkach w celu doprecyzowania rekomendacji.