Na łamach
British Medical Journal ukazały się wyniki populacyjnego badania kohortowego oceniającego wpływ przeprowadzenia nieinwazyjnego testu obciążeniowego serca przed planową operacją niekardiochirurgiczną średniego i wysokiego ryzyka na rokowanie pacjentów i długość pobytu w szpitalu.
W badaniu oceniano śmiertelność w przeciągu roku od operacji oraz długość pobytu w szpitalu.
W obserwacji uwzględniono pacjentów w wieku 40 lat lub więcej, u których wykonano operację niekardiologiczną między 1 kwietnia 1994 roku a 31 marca 2004 roku w prowincji Ontario, Kanada. S pośród 271 082 pacjentów test obciążeniowy wykonany został u 23 991 (8.9%) - do 6 miesięcy przed operacją.
Po przeanalizowaniu grupy i wyselekcjonowaniu pacjentów, tak by zredukować różnice w stanie klinicznym między pacjentami, którym wykonano test i tym u których testu nie wykonano, pozostała kohorta w liczbie 46 120.
Okazało się, że pacjenci, którzy mieli wykonany test obciążeniowy mieli większe szanse na przeżycie po operacji w obserwacji jednorocznej (hazard ratio (HR) 0.92, 95% CI 0.86 - 0.99; P=0.03) i przebywali krócej w szpitalu w okresie pooperacyjnym (różnica – 0.24 dnia, 95% CI –0.07 to –0.43; P<0.001). W analizie poszczególnych grup pacjentów za pomocą Revised Cardiac Risk Index (RCRI), korzyści odnosili pacjenci pośredniego ryzyka sercowego (RCRI 1-2 punkty: 0.92, 95% CI 0.85 - 0.99) lub wysokiego (RCRI 3-6 punktów: 0.80, 95% CI 0.67 - 0.97), natomiast był on niekorzystny dla pacjentów niskiego ryzyka
Badanie to jednak miało charakter retrospektywny. Badacze wyciągnęli wnioski, że wykonanie nieinwazyjnego testu obciążeniowego serca u pacjentów z grupy średniego i wysokiego ryzyka sercowego przed dużą operacją kardiochirurgiczną wpływa korzystnie na roczną przeżywalność oraz skraca nieznacznie czas pobytu w szpitalu. Trzeba zaznaczyć, że zgodnie z otrzymanymi wynikami, nie dotyczy to pacjentów niskiego ryzyka sercowego, a nawet wpływa niekorzystnie.
Drukuj
Zabloguj o tym
