Migotanie przedsionków (AF) stanowi jedne z najczęstszych powikłań po operacjach kardiochirurgicznych. Rozwój AF po tego typu operacjach pogarsza rokowanie oraz wiąże się ze zwiększoną śmiertelnością. Dlatego też istnieje potrzeba wypracowania skutecznego postępowania prewencyjnego u tych pacjentów.
Na łamach pisma
Anesthesiology zaprezentowano wyniki jednoośrodkowego randomizowanego badania z podwójnie ślepą próbą, które oceniało skuteczność zastosowania strategii leczniczej zapobiegającej wystąpieniu migotania przedsionków u pacjentów po operacji korekcji wad zastawkowych serca. Strategia ta polegała na podawaniu amiodaronu dożylnie tuż po indukcji znieczulenia ogólnego oraz kontynuacji leczenia we wlewie przez 48 h po operacji.
W badaniu uczestniczyło 120 pacjentów. Średnia wieku wynosiła 65 +/- 11 lat.
Pacjenci z grupy badanej otrzymywali amiodaron w dawce nasycającej 300 mg dożylnie, a następnie 15 mg/kg/24h we wlewie przez dwa dni. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania było wystąpienie migotania przedsionków w okresie pooperacyjnym.
Okazało się, że częstość występowania AF była wyższa w grupie pacjentów otrzymujących amiodaron niż w grupie z placebo (59.3 vs. 40.0%; P = 0.035). Dodatkowo zidentyfikowano 4 czynniki niezależnie związane ze wzrostem ryzyka wystąpienia AF: starszy wiek (P = 0.0003), przebyty zawał serca w przeciągu ostatnich 6 miesięcy (P = 0.026) , objawy dławicy piersiowej przed operacją (P = 0.0326) oraz przyjmowanie brokerów kanału wapniowego (P = 0.0078).
Przedstawiona strategia zastosowania amiodaronu w prewencji migotania przedsionków występującego po operacji korekcji wad zastawkowych serca okazała się nieskuteczna.
Beaulieu Y, Denault AY, Couture P, et al. Perioperative intravenous amiodarone does not reduce the burden of atrial fibrillation in patients undergoing cardiac valvular surgery
Drukuj
Zabloguj o tym
