leki beta-adrenolityczne

Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne stanowią rozbudowaną grupę farmakologiczną, uzupełnioną preparatami wykazującymi właściwości równoczesnej blokady receptorów alfa- i beta-adrenergicznych. W ostatnich latach do praktyki klinicznej wprowadzono nowe preparaty charakteryzujące się wydłużonym czasem działania hipotensyjnego i neutralnością metaboliczną

Pojęcie ostrego zespołu wieńcowego (ACS) określa zespół kliniczny z wybitnie nasilonymi objawami niewydolności wieńcowej, powodowany najczęściej przez zmienione miażdżycowo tętnice wieńcowe

Zainteresowanie zmianami ciśnienia tętniczego u ciężarnych datuje się od końca XIX wieku, gdy stwierdzono powiązania pomiędzy występowaniem rzucawki, a podwyższonymi wartościami ciśnienia tętniczego podczas ciąży.

Główne cele leczenia niewydolności serca to: poprawa rokowania (obniżenie umieralności i przedłużenie życia) oraz poprawa komfortu życia, czyli eliminacja przyczyn i kontrola zachowań prowadzących do dalszego uszkodzenia lub nasilenia niewydolności serca.

Duże znaczenie dla strategii leczenia nadciśnienia tętniczego miały ogłoszone w ubiegłym roku wyniki dużych badań: programu ALLHAT, badania ANBP2, ASCOT oraz EUROPA. Znaczenie miały także ogłoszone wcześniej wyniki programów HOPE oraz LIFE.

Obecnie SCD jest określany jako naturalny zgon z powodów sercowych, poprzedzony nagłą utratą przytomności, gdy objawy poprzedzające wystąpiły nie wcześniej, niż przed godziną.

Przewlekła niewydolność serca (CHF) jest zespołem klinicznym, wywołanym najczęściej przez dysfunkcję lewej komory, cechującym się objawami niedostatecznej perfuzji tkanek obwodowych, zaburzeniami regulacyjnymi oraz retencją płynów.

W ostatnich latach dokonał się znaczący postęp w leczeniu farmakologicznym niewydolności serca (CHF). Jest to wynik coraz lepszego zrozumienia mechanizmów patofizjologicznych, które leżą u podstaw CHF i doprowadzają do uszkodzenia układu krążenia.

Migotanie przedsionków jest jednym z najczęstszych powikłań występujących po zabiegach kardiochirurgicznych i wynosi według różnych autorów od 10-50%, w zależności od definicji i metod wykrywania. Najczęściej pojawia się między 2 a 4 dniem po operacji i często nawraca w ciągu pierwszych 30 dni po zabiegu.

Właściwe kontrolowanie i leczenie nadciśnienia tętniczego jest bardzo poważnym problem medycznym. Świadczą o tym chociażby wyniki drugiej fazy badania NHANES II w przebiegu którego stwierdzono, że tylko 27,4% leczonych osób z nadciśnieniem ma ciśnienie poniżej 140/90 mmHg.

Wczesne rozpoznanie i leczenie niewydolności serca jest bardzo ważne. Obecnie lekarze są w stanie pomóc dotkniętym tą chorobą osobom prowadzić normalne życie i zmniejszyć ryzyko konieczności hospitalizacji.

Ciśnienie krwi wzrasta najczęściej z wiekiem. Często o starszych chorych spotyka się tzw. izolowane nadciśnienie skurczowe, polegające na wybiórczym wzroście ciśnienia skurczowego, przy prawidłowym bądź obniżonym ciśnieniu rozkurczowym.