inhibitory konwertazy angiotensyny

Poza układem renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) obecnym we krwi krążącej, kluczowe znaczenie u pacjentów z chorobami układu krążenia odgrywa układ RAA zlokalizowany w tkankach, szczególnie w naczyniach krwionośnych i sercu.

Leki przeciwnadciśnieniowe oprócz podstawowego efektu hipotensyjnego mogą wywierać korzystny wpływ na masę lewej komory serca, poza tym działają nefroprotekcyjnie a także hamują rozwój cukrzycy i procesów miażdżycowych

Artykuł na temat wykrywania osób zagrożonych nagłym zgonem sercowym po zawale serca oraz sposobom zapobiegania na podstawie wytycznych 2006 American College of Cardiology, American Heart Association i European Society of Cardiology. Słowa kluczowe: nagły zgon sercowy, arytmie komorowe, komorowe zaburzenia rytmu serca,

Nagłą śmierć sercową (ang. sudden cardiac death - SCD) definiujemy jako zgon chorego z przyczyn sercowych poprzedzony utratą przytomności, której objawy wystąpiły nie wcześniej niż 1 godzinę przed zdarzeniem (1).

Antagoniści receptora angiotensynowego (RA) posiadają unikalny mechanizm pośród leków hipotensyjnych: blokują wiązanie się angiotensyny II z receptorem dla angiotensyny typu 1 (AT1) i w ten sposób hamują jego aktywację. Angiotensyna II jest głównym peptydem układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA).

Omówienie dwóch ważnych toczących się badań z użyciem telmisartanu.

Leczenie to 4 tory: leki przeciwniedokrwienne ( BB, nitraty, CCB, nowe leki: ivabradyna, trimetazydyna), antykoagulanty (heparyna niefrakcjonowana, drobnocząsteczkowa, inhibitory czynnika Xa, trombiny, antagoniści wit.K), przeciwpłytkowe i leczenie inwazyjne.

Najnowsze dane epidemiologiczne pochodzące z pierwszego, ogólnopolskiego badania NATPOL PLUS, które oceniało rozpowszechnienie nadciśnienia tętniczego w Polsce, szacują, że wśród 29% dorosłych Polaków występuje nadciśnienie tętnicze [1].

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca zmniejszony rzut serca prowadzi do aktywacji baroreceptorów aparatu przykłębuszkowego nerek co skutkuje zwiększonym uwalnianiem reniny prowadząc w efekcie do syntezy angiotensyny II (Ang II).

Z uwagi na brak bezpiecznych i w pełni skutecznych leków antyarytmicznych, poszukuje się nowych preparatów. Poszukiwania te dotyczą także powszechnie stosowanych leków o udokumentowanej skuteczności...

Celem leczenia niewydolności serca jest zmniejszenie śmiertelności, zmniejszenie podmiotowych i przedmiotowych objawów niewydolności serca, poprawa sprawności fizycznej, zmniejszenie ilości hospitalizacji, a także prewencja rozwoju objawowej niewydolności serca u pacjentów z bezobjawową dysfunkcją lewej komory i zagrożonych ryzykiem jej wystąpienia.

Od chwili wprowadzenia inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE-I) do lecznictwa szczególne zainteresowanie budzi zastosowanie tych leków u chorych z zawałem serca. ACE-I są kompetycyjnymi inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę (ACE).

W ostatnich latach coraz ważniejsze miejsce w farmakoterapii chorób sercowo-naczyniowych zajmują leki działające na układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), czyli inhibitory konwertazy angiotensyny (ACEi) i antagoniści receptora dla angiotensyny (ARB). W tym artykule podsumuję aktualną wiedzę na temat roli tej pierwszej grupy leków w terapii nadciśnienia tętniczego.

Układ renina- angiotensyna- aldosteron (RAA) odgrywa istotną rolę w rozwoju chorób pochodzenia sercowo-naczyniowego, a jego hamowanie stanowi obecnie jeden z podstawowych mechanizmów w leczeniu tych chorób.

Zgodnie z najnowszymi wytycznymi postępowania w stabilnych zespołach wieńcowych farmakoterapia stabilnej dławicy piersiowej powinna koncentrować się na dwóch celach: (a) poprawie rokowania pacjentów poprzez zapobieganie zawałom mięśnia sercowego i zgonom oraz (b) zmniejszeniu lub wyeliminowaniu objawów choroby.

Biorąc pod uwagę bardzo ważną rolę układu renina – angiotensyna – aldosteron (RAA) dla mięśnia sercowego i naczyń krwionośnych, nie budzi zdziwienia fakt, że leki hamujące układ RAA odgrywają dominującą rolę we współczesnej farmakoterapii chorób układu sercowo – naczyniowego.

Leki blokujące układ renina-angiotensyna-aldosteron należą do jednych z najszerzej stosowanych przewlekle leków w chorobach układu krążenia.

Osoczowy poziom enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) jest bezpośrednio związany z ryzykiem restenozy po zabiegu stentowania wieńcowego.

Od pewnego czasu w Polsce i na świecie trwa burzliwa dyskusja na temat równości inhibitorów konwertazy (inhibitorów ACE). Wszystko zaczęło się od czasu ogłoszenia wyników badania HOPE.

Ciśnienie krwi wzrasta najczęściej z wiekiem. Często o starszych chorych spotyka się tzw. izolowane nadciśnienie skurczowe, polegające na wybiórczym wzroście ciśnienia skurczowego, przy prawidłowym bądź obniżonym ciśnieniu rozkurczowym.

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca zmniejszony rzut serca prowadzi do aktywacji baroreceptorów aparatu przykłębuszkowego nerek co skutkuje zwiększonym uwalnianiem reniny prowadząc w efekcie do syntezy angiotensyny II (Ang II).