Czy dziecko nie narodzone może dziedziczyć?

Przyjście na świat człowieka poprzedza okres życia prenatalnego, rozpoczęty z chwilą zapłodnienia komórki jajowej. Dziecko nie narodzone jest określane w prawie mianem „nasciturusa”,co znaczy „mający się urodzić”

Sytuacja prawna dziecka nie narodzonego jest związana z pewnym odgrywającym dużą rolę warunkiem ,mianowicie, konieczne jest żeby nasciturus urodził się żywy.
Spełnienie powyższego warunku powoduje że dziedziczy on tak jak pozostali spadkobiercy
Należy także pamiętać że :

-.dziecko musi być poczęte w chwili otwarcia spadku.
otwarcie spadku to nic innego jak określenie chwili śmierci spadkodawcy.

-prawa podmiotowe do jakich należy prawo do dziedziczenia ,nie mogą być wykonywane a jedynie zabezpieczone do momentu gdy dziecko urodzi się żywe i nabędzie je definitywnie.

Wyjaśnienia wymaga , co należy rozumieć przez wspominane żywe urodzenie.

Ten rodzaj urodzenia ma miejsce po oddzieleniu płodu od matki, niezależnie od czasu trwania ciąży, gdy noworodek oddycha bądź wykazuje jakiekolwiek inne oznaki życia,
jak czynność serca, tętnienie pępowiny lub wyraźne skurcze mięśni zależnych od woli (mięśni szkieletowych), bez względu na to, czy sznur pępowinowy został przecięty lub łożysko zostało oddzielone. Śmierć dziecka ,tuż po żywym narodzeniu nie odbiera mu jego zdolności do dziedziczenia.
Brak w/w cech świadczy o tzw. martwym urodzeniu.

Żeby nie kończyć w sposób utwierdzający czytających o bardzo instrumentalnym podejściu prawa do istoty ludzkiej ,dodam ,że dla dziecka poczętego ,lecz jeszcze nie urodzonego ,ustanawia się kuratora jeżeli jest to potrzebne do strzeżenia przyszłych praw dziecka .

RSS

Zapamiętaj lub poleć

Encyklopedia haseł

Reklamy Google