W tym temacie
 
Dyskusja
Podstawą rozpoznania choroby skóry są objawy przedmiotowe, które powstają na skutek bodźca chorobowego, które można stwierdzić wzrokiem i dotykiem. Wyróżniamy dwa typy wykwitów:
1)
wykwity pierwotne – pojawiają się w początkowym okresie schorzenia na skórze poprzednio niezmienionej, jako pierwsza manifestacja choroby
2)
wykwity wtórne- powstają natomiast w wyniku ewolucji wykwitów pierwotnych i występują najczęściej w okresie ustępowania choroby
Wykwity pierwotne
1)
plama - jest to wykwit leżący w poziomie skóry, niewyczuwalny przy dotyku, dobrze odgraniczony oraz różniący się zabarwieniem od skóry otaczającej. Wyróżniamy plamy:
- barwnikowe – związane są z nadmiernym odkładaniem się barwnika lub jego brakiem ( piegi, bielactwo)
- naczyniowe – powstają w wyniku wynaczynień, rozszerzeń naczyń oraz nowotworzenia drobnych naczyń
- złogowe- wywołane są odkładaniem się cząstek ciał obcych pochodzących z zewnątrz (tatuaż) lub substancji pochodzenia ustrojowego
- zapalne- związane są z przekrwieniem wywołanym stanem zapalnym
2)
grudka – jest to wyniosły ponad powierzchnię skórę wykwit, wyraźnie odgraniczony i cechujący się odmienną spoistością. Ustępuje bez pozostawienia blizny. Kształt, barwa i powierzchnia grudek może być różnorodna. Wyróżniamy grudki:
- naskórkowe ( brodawki proste)
- skórne ( powstają w przebiegu kiły wtórnej)
- mieszane ( zmiany w łuszczycy, liszaju płaskim
3)
bąbel pokrzywkowy – istotą tej zmiany jest obrzęk skóry właściwej. Wykwit jest wzniesiony ponad powierzchnię skóry, powstaje szybko i równie szybko ustępuje bez pozostawienia śladu. Barwa wykwitu jest porcelanowobiała lub różowa na skutek ucisku naczyń powierzchniowych. Przykładem tego rodzaju wykwitu jest oparzenie skóry pokrzywą.
4)
guzek – swoim zasięgiem obejmuje skórę właściwą, często ulega rozpadowi i dlatego ustępuje z pozostawieniem blizny ( guzki gruźlicze)
5)
guz – to wykwit przekraczający wielkością rozmiary orzecha laskowego. Swoją głębokością sięga tkanki podskórnej. Zmiana ta ustępuje z pozostawieniem blizny. Wyróżniamy guzy:
- zapalne
- i nowotworowe
6)
pęcherzyk i pęcherz – są to wypełnione cieczą wykwity unoszące się ponad poziom skóry i nie pozostawiające blizny. Rozmiar powyżej 0,5 cm to już pęcherz. Znane są pęcherze:
- podrogowe
- śródnaskórkowe
- podnaskórkowe
7)
krosta – to również wyniosły wykwit, rozmaitych rozmiarów ( począwszy od ziarna prosa skończywszy na ziarnu fasoli), zawsze wypełniony treścią ropną. Często spotykane są w trądziku młodzieńczym. Jej zejściem jest nadżerka i strup, który po odpadnięciu pozostawia przemijające przebarwienie.
Wykwity wtórne
1)
nadżerka - jest to ubytek powierzchniowy naskórka, który goi się bez pozostawienia blizny. Powstaje w wyniku pęknięcia pokrywy pęcherza, pęcherzyka lub krosty.
2)
przeczos – to linijne otarcia naskórka powstające najczęściej w wyniku drapania lub mechanicznego otarcia.
3)
pęknięcie i rozpadlina – to także linijne ubytki, które występują w miejscach szczególnie narażonych na rozciąganie ( kąty ust, wargi, odbyt). Do pęknięć usposabia stan zapalny, nadmierna suchość skóry lub jej rogowacenie. Pękniecie ustępuje bez pozostawienia blizny natomiast rozpadlina ją pozostawia. Ponadto rozpadlina przerywa ciągłość nie tylko naskórka, ale także skóry właściwej-penetruje głębiej i jest bolesna.
4)
łuska – jest to element zrogowaciałego naskórka częściowo już oddzielonego od podłoża. Powstaje najczęściej jako zejście procesu zapalnego. Wyróżniamy:
- złuszczenie drobne- otrębiaste ( np. łupież skóry owłosionej głowy)
- złuszczenie duże – płatowe ( np.w przebiegu zapalenia rumieniowo-złuszczajacego)
5)
strup – powstaje w wyniku zasychania patologicznej cieczy w postaci wydzieliny surowiczej, surowiczo-krwawej lub ropnej razem z martwymi elementami tkankowymi i mikroorganizmami.
6)
owrzodzenie – jest to ubytek skóry sięgający w głąb skóry właściwej, zawsze ustępujący z pozostawieniem blizny. Oceniając owrzodzenie zwracamy uwagę na:
- lokalizacje
- jego kształt
- głębokość
- zabarwienie
- rodzaj wydzieliny
- liczbę
- dno
- podstawę owrzodzenia
- ocenę wałów, brzegów
- otoczenie bliższe i dalsze
- oraz na okoliczne węzły chłonne
8)
blizna – wypełnia ubytki skóry właściwej i jest tkanką łączną włóknistą. Jej skąpe unerwienie oraz brak elementów sprężystych w utkaniu powodują, że ma ona białą, bladawą barwę. Wykwit ten charakteryzuje się znacznym scieńczeniem naskórka oraz brakiem przydatków. Wyróżnia się:
- blizny zanikowe
- blizny przerostowe
- blizny pstre