Dializoterapia – fakty i mity

W leczeniu przewlekłej choroby nerek (PChN) dostępne są trzy metody leczenia nerkozastępczego. Jest to przeszczepienie nerki, hemodializa oraz dializa otrzewnowa. Brak leczenia nerkozastęczego grozi pacjentowi śmiercią. Każda metoda leczenia powinna być zarekomendowana po wnikliwym rozpatrzeniu wskazań i przeciwwskazań, w przypadku każdego pacjenta. Najefektywniejszą metodą leczenia nerkozastąpczego jest przeszczepienie nerki. Niestety, nie wszyscy chorzy z PChN kwalifikują się do zabiegu. Ponadto brak wiedzy w społeczeństwie w zakresie transplantacji powoduje małą liczbę zgłaszanych dawców. Najpowszechniejszą metodą leczenia nerkozastępczego jest zatem dializoterapia.

Najczęściej stosowaną metodą dializoterapii jest hemodializa. Może ona jednak powodować pewne ograniczenia dla pacjenta dializowanego. Zwykle co dwa dni musi on przyjeżdżać do ośrodka dializ na kilka godzin. Biorąc pod uwagę czas samego zabiegu, łacznie z przygotowaniem i dojazdem, trzeba na to poświęcić prawie cały dzień. Sytuacja taka może utrudniać pacjentom nie tylko pracę zawodową, ale przede wszystkim ograniczać normalne życie, realizację planów i marzeń. Ponadto, między dializami w organizmie pacjenta gromadzone są toksyny mocznicowe i nadmiar płynów. W przypadku hemodializy mamy do czynienia z tzw. efektem zębów piły, czyli stopniowym gromadzeniem tych substancji pomiędzy dializami i gwałtownym ich usunięciem w czasie samego zabiegu. W związku z tym pacjenci leczeni hemodializami, posiadający dodatkowo choroby układu sercowo-naczyniowego, a zwłaszcza osoby starsze, mogą źle tolerować dializy. Przeprowadzenie hemodializ wymaga wytworzenia dostępu dializacyjnego – przetoki tętniczo-żylnej lub cewnika centralnego, przez który krew będzie pobierana i oddawana do naczyń pacjenta. Jest on wytwarzany w trakcie krótkiego, ale bardzo precyzyjnego zabiegu chirurgicznego. Choć hemodializa jest zabiegiem ratującym życie, jednak nie zapewnia organizmowi ciągłego oczyszczania organizmu.

Dializa domowa (otrzewnowa) Opracowana w połowie XX wieku a następnie zmodyfikowana pod koniec lat 70-tych metoda dializy otrzewnowej, stosowana w leczeniu schyłkowej niewydolności nerek, zapewnia ciągłe oczyszczanie krwi z toksyn mocznicowych. W tej metodzie konieczne jest wytworzenie dostępu dializacyjnego, który stanowi cewnik założony do jamy otrzewnej, będącej częścią jamy brzusznej pacjenta. Dochodzi do tego w trakcie krótkiego zabiegu chirurgicznego. Cewnik do dializy otrzewnowej służy do wykonywania wymian płynu dializacyjnego. Usuwanie substancji następuje między krwią wypełniającą naczynia otrzewnej a płynem dializacyjnym znajdującym się w jamie otrzewnej. U dorosłych ma on zwykle objętość dwóch litrów. Płyn dializacyjny przebywa w jamie otrzewnej przez cały czas między wymianami, czyli praktycznie całą dobę. Dializa otrzewnową jest metodą leczenia nerkozastępczego głównie wykonywaną w domu. Pacjenci dializowani mają dostęp do dwóch metod dializy otrzewnowej: · CADO – Ciągła Ambulatoryjna Dializa Otrzewnowa · ADO – Automatyczna Dializa Otrzewnowa.

Metoda CADO polega na samodzielnej wymianie płynu przez pacjenta w domu, zwykle cztery razy dziennie. Niezbędne jest przy tym ścisłe przestrzeganie podstawowych zasad higieny, mycie rąk i zakładanie maski na twarz w trakcie zabiegu wymiany płynu dializacyjnego. Polega ona na podłączeniu się do jednorazowego zestawu worków, wymianie płynów i rozłączeniu. Metoda ta pozwala na prowadzenie aktywnego życia zawodowego - umożliwia wykonanie wymiany w godzinach pracy.

W automatycznej dializie otrzewnowej (ADO) pacjent wieczorem przed pójściem spać podłącza się do cyklera, który w nocy wykonuje wymiany płynu dializacyjnego, rano rozłącza się i może prowadzić normalny tryb życia.

Dializa otrzewnowa jest ogólnie dostępną metodą leczenia nerkozastępczego. Jej wybór dokonywany jest na podstawie indywidualnie rozpatrzonych wskazań i przeciwwskazań. Jest ona w pełni refundowana, podobnie jak hemodializa. Płyny dializacyjne dostarczane są bezpośrednio do domu pacjenta. Chory dializowany otrzewnowo co 6 tygodni zgłasza się na wizyty kontrolne do oddziału dializ. Schemat zintegrowanej opieki nefrologicznej rekomenduje dializę otrzewnową jako pierwszą metodę leczenia dializacyjnego, na drugim miejscu po transplantacji. Jest równie efektywna jak hemodializa jeśli chodzi o usuwanie toksyn mocznicowych i wody. Dializa otrzewnowa zapewnia ciągłe oczyszczanie organizmu pacjenta. Metoda ta zapewnia lepszą ochronę resztkowej funkcji nerek i naczyń pacjenta.

Obchodzony na całym świecie w drugi czwartek marca Światowy Dzień Nerki to wyjątkowy pretekst do informowania i edukowania autorów polityki zdrowotnej, krajów które są najbardziej zagrożone PChN oraz podnoszenia świadomości opinii publicznej w zakresie zagrożenia, profilaktyki i leczenia chorób nerek. Dzięki seminariom, kongresom naukowym i konferencjom prasowym, wszyscy możemy przyczynić się do pozytywnych zmian w systemie opieki zdrowotnej i praktykowania zdrowego trybu życia. Najbliższy Światowy Dzień Nerki obchodzony był 11 marca 2010 roku i dotyczył cukrzycy jako głównej przyczyny poważnych powikłań nefrologicznych. W 2009, czwarty Światowy Dzień Nerki celebrowano w trakcie 370 różnych uroczystościach, które odbyły się w przeszło 100 krajach, na sześciu kontynentach. Wsparcie gwiazd takich jak Tom Hanks czy Johnny Depp znacznie wzmocniło rozpoznawalność kampanii.

Światowy Dzień Nerki w Polsce jest organizowany w ramach akcji „Dializa Domowa – Życie Bez Granic”. Więcej informacji na stronie www.dializadomowa.pl Dodatkowe informacje: malgorzata.markowska@fleishmaneurope.com Kom. +48 609 424 535 Tel. +48 22 532 95 40

RSS

Zapamiętaj lub poleć

Zabloguj o tym

Encyklopedia haseł

Reklamy Google