Dyskusja
Uraz stawu kolanowego to podstawowy rodzaj kontuzji narciarskiej. Strukturami, które ulegają uszkodzeniu najczęściej są łąkotki. Do ich uszkodzenia dochodzi w mechanizmie skrętnym.
Należy podkreślić, że uraz łąkotki może przebiegać bez bólowo ponieważ nie posiada ona unerwienia bólowego. Czasami początkowe dolegliwości bólowe szybko ustępują – nie oznacza to jednak, że uraz został wyleczony. Bardzo rzadko zdarza się samoistne wyleczenie urazu mechanicznego łąkotki (pęknięcie, rozerwanie). Dlatego bezwzględnie należy podjąć leczenie. Leczeniem z wyboru urazów łąkotek jest zabieg chirurgiczny.
O łąkotce
Łąkotki – przyśrodkowa i boczna – to półkoliste struktury, znajdujące się pomiędzy kością piszczelową a udową. W kolanie łąkotka pełni funkcję amortyzatorów. Jej uszkodzenie (lub usunięcie) jest bezpośrednią przyczyną przyspieszonego procesu niszczenia kolana, który trwa średnio 10 do 15 lat i kończy się koniecznością wszczepienia protezy całego stawu. Stąd niezmiernie istotna jest wczesna diagnostyka i leczenie pozwalające uratować (np. zszyć) pękniętą łąkotkę.
Uszkodzenia łąkotek
Pacjenci z uszkodzeniami łąkotek cierpią z powodu bólu po wewnętrznej (przyśrodkowej) lub zewnętrznej (bocznej) stronie stawu, w zależności od tego, która struktura została uszkodzona. Często odczuwalne jest uczucie przeskakiwania, „podblokowywania się” stawu. Może pojawić się również obrzęk, problem z pełnym wyprostowaniem lub zgięciem kolana. W takiej sytuacji konieczne jest wykonanie pełnej diagnostyki.
Zawsze należy wykonać zdjęcia rentgenowskie. Przy podejrzeniu uszkodzenia łąkotki przyśrodkowej badanie USG zazwyczaj wystarcza do postawienia diagnozy, choć przy prawidłowym badaniu i nieustępujących dolegliwościach, warto pomyśleć również o wykonaniu rezonansu magnetycznego. Łąkotka boczna natomiast jest w tak niewielkim stopniu widoczna w badaniu USG, że rezonans magnetyczny jest badaniem z wyboru.
Uszkodzenia łąkotek są uszkodzeniami mechanicznymi. Dlatego też ich naprawa oznacza ingerencję „mechaniczną” i wskazane jest leczenie operacyjne (artroskopowe), zszycie i naprawa pęknięcia łąkotki. Przyjmowanie leków, rehabilitacja czy fizykoterapia nie jest rozwiązaniem dobrym. Łąkotki nie mają unerwienia bólowego i samo ustąpienie dolegliwości nie oznacza wyzdrowienia. Przy dzisiejszym rozwoju medycyny usunięcie łąkotki powinno być tylko ostatecznością. Przy wyjątkowo trudnych uszkodzeniach wszczepiane są sztuczne „łatki łąkotkowe” (tzw. CMI – collagen meniscal implant), a przy utracie całej łąkotki stosuje się przeszczepy od dawcy.