Dyskusja
Prawne znaczenie zgody pacjenta
W procesie leczenia wola pacjenta wyznacza zakres i warunki ingerencji medycznej mając nadrzędne znaczenie zgodnie z zasadą voluntas aegroti suprema lex esto. Obowiązek podejmowania przez lekarza wszelkich zabiegów za zgodą pacjenta jest zawarty w ustawach, dokumentach międzynarodowych dotyczących praw człowieka i podstawowych wolności. Normatywne korzenie zgody pacjenta wywodzą się wprost z zasad konstytucyjnych. Zgodnie zaś z przepisami art. 5 Konwencji o ochronie praw człowieka i godności istoty ludzkiej wobec zastosowań biologii i medycyny, art. 32 i 34 ustawy o zawodzie lekarza (Dz. U. nr 28 z 1997 r, poz. 152 ze zm.)[1], art. 19 ust. 1 pkt. 3 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. nr 91, poz. 408 z późn. zm), art. 15 Kodeksu Etyki Lekarskiej uprawnienie do wyrażania zgody jest podstawowym i niezbywalnym prawem każdego chorego.
Akt zgody pacjenta przesądza nie tylko o kwestii legalności wykonywanych czynności medycznych, ale także determinuje granice przedmiotowe ingerencji medycznej. Wola chorego stanowi upoważnienie dla działań lekarza, zakreślające pole interwencji przy uwzględnieniu wskazań aktualnej wiedzy medycznej, dostępnych metod i środków zapobiegania, rozpoznawania i leczenia chorób oraz zasad etyki zawodowej i należytej staranności (wskazań wynikających z art. 4 ustawy o zawodzie lekarza).
Zgody pacjenta nie należy kwalifikować jako czynności prawnej sensu stricto, gdyż jej funkcja nie polega na wywołaniu skutków prawnych w postaci ustanowienia, zmiany lub zniesienia stosunku prawnego, lecz na zadysponowaniu - w drodze autonomicznej decyzji - dobrem osobistym. Zgodę należałoby rozpatrywać raczej w kategoriach quasi oświadczenia woli, będącego przejawem przysługujących podmiotowi dóbr osobistyc2].
Cały artykuł dostępny na stronie:
http://www.prawoimedycyna.pl/index.php?str=artykul&id=210