W tym temacie
choroba wieńcowa ,
miażdżyca ,
choroba niedokrwienna serca ,
LDL ,
cholesterol ,
choroby sercowo-naczyniowe ,
hiperlipidemia ,
statyny ,
żywice jonowymienne ,
fibraty ,
antyoksydanty
 
Dyskusja
Miażdżyca wraz z jej powikłaniami (z zawałem serca na czele), są główną przyczyną zgonów prawie na całym świecie. Za rozwój miażdżycy odpowiedzialny jest w dużej mierze podwyższony poziom cholesterolu, a szczególnie tzw. frakcji LDL. W podobny do cholesterolu sposób zgubny wpływ na nasze zdrowie ma podwyższony poziom trójglicerydów.
Czy można to jakoś leczyć? Owszem można, odpowiednia dieta oraz leczenie farmakologiczne znamiennie zmniejszają ryzyko wystąpienia miażdżycy i jej powikłań.
Przed przystąpieniem do leczenia należy mieć jednak pewność, że zaistniała hiperlipidemia
nie ma charakteru wtórnego, czyli nie jest wynikiem np. cukrzycy, chorób nerek, czy niedoczynności tarczycy.
Ostatnimi czasy dokonał się znaczny postęp w farmakoterapii miażdżycy i hiperlipidemii jako jej przyczyny, a wszystko to dzięki lepszemu poznaniu przemian związków lipidowych.
W chwili obecnej mamy możliwość ingerencji w rożne etapy rozwoju tej patologii.
Oczywiście na pierwszym miejscu cały czas pamiętamy o odpowiedniej diecie, dopiero gdy ona zawodzi można zastanowić się nad wprowadzeniem farmakologii.
A czym może się współczesna farmakologia w tej materii pochwalić?
Zaczniemy od
żywic jonowymiennych.
Mechanizm ich działania polega na wiązaniu kwasów żółciowych i nasileniu ich wydalania z kałem. Prowadzi to do zredukowania ich ilości w organizmie, i zmusza wątrobę do syntezy kwasów od nowa, przy użyciu cholesterolu. W efekcie poziom cholesterolu zmniejsza się.
Proste i skuteczne. Żywice mogą być przepisywane kobietom ciężarnym i karmiącym piersią, a także dzieciom. Do działań niepożądanych należą: wzdęcia, nudności, zaparcia, uczucie pełności. Nie są one wskazane u osób cierpiących na żylaki odbytu i wrzody trawienne.
Można je mieszać z sokami, wodą czy po prostu dosypać do jedzenia.
Jako że wpływają na wchłanianie innych leków, pozostałe preparaty muszą być przyjmowane na godzinę przed, lub cztery godziny po wzięciu żywicy.
Żywice można, a nawet należy kojarzyć z preparatami innych grup opisanych poniżej.
Kolejną grupą są
statyny czyli (żeby nie było zbyt łatwo) inhibitory HMG-CoA reduktazy.
Trzeba wiedzieć że 70% cholesterolu jest syntetyzowanego w wątrobie i jelitach, przy udziale wymienionego wyżej enzymu o tak trudnej nazwie. Statyny blokując ten enzym skutecznie utrudniają syntezę cholesterolu, co w efekcie owocuje obniżeniem się jego poziomu.
Posiadają także tzw. działanie plejotropowe, czyli odwracające już zaistniałe zmiany miażdżycowe.
Statyny uchodzą za leki dobrze tolerowane, czasami tylko dające zaburzenia ze strony układu pokarmowego. Mogą uszkadzać komórki mięśni i wątroby.
Są szczególnie często podawane w chorobie wieńcowej i po zawale mięśnia sercowego.
Stosowanie ich w połączeniu wraz z żywicami jest powszechne.
Inną grupa leków przeciw miażdżycowych są pochodne kwasu fibrynowego czyli tzw.
fibraty.
Fibraty mają bardzo złożony mechanizm działania, i generalnie obniżają poziom trójglicerydów, oraz nieco poziom cholesterolu. Zaleca się łączenie ich z żywicami, jednocześnie uważając na połączenia ze statynami (ryzyko uszkodzenia mięśni szkieletowych).
Leki te poprawiają tolerancje glukozy, w związku z czym, są szczególnie polecane przy współistniejącej cukrzycy.
Fibraty wydają się być dobrze tolerowane, choć zdarzają się po nich objawy uboczne: bóle brzucha, nudności, biegunka, bezsenność, wypadanie włosów, zaburzenia potencji i zmiany skórne. Mogą ponadto prowadzić do zapalenia mięśni i zwiększać ryzyko kamicy pęcherzyka żółciowego.
Podczas terapii statynami i fibratami, należy pamiętać, o okresowym przeprowadzaniu prób wątrobowych, a także sporządzaniu tzw. lipidogramu.
Bardzo ważnymi lekami w terapii miażdżycy są
antyoksydanty. Antyoksydanty takie jak np. witaminy A, C, E czy beta karoten, niszczą tzw. wolne rodniki. Rodniki te odpowiedzialne są za destrukcje ściany naczyń, co sprzyja rozwojowi miażdżycy.
Poza wymienionymi w tym artykule istnieje jeszcze kilka pomniejszych grup preparatów, których skuteczność bywa bardzo różna, a cześć z nich jest już wycofywana.