Dyskusja
Problemy układu pokarmowego dokuczają większości z nas. Krople żołądkowe, leki na zaparcia, wzdęcia czy zgagę na stałe goszczą w naszych apteczkach. Przyczyną wielu z tych dolegliwości może być zakażenie bakterią Helicobacter pylori. W Polsce problem ten dotyczy 70% populacji.
Z reguły lekceważymy sygnały, nie szukamy przyczyny, ratując się jedynie leczeniem objawowym. Przyzwyczajmy się do tego, że musimy uważać na to, co jemy, unikać wielu potraw, odchorowywać wszystkie święta i na co dzień stale wspomagać się lekami. Mimo, że zakażenie bakterią dotyczy znacznej części społeczeństwa, wciąż niewiele osób zdaje sobie sprawę z tego, że może to być przyczyną ich dolegliwości.
Helicobacter pylori (w skrócie Hp) to gram-ujemna bakteria o spiralnym kształcie, która może zasiedlać obszary układu pokarmowego i powodować zapalenia poszczególnych jego odcinków. Hp zagnieżdża się najczęściej w błonie śluzowej żołądka oraz w dwunastnicy i przełyku. Najbardziej prawdopodobną drogą przenoszenia tego mikroorganizmu jest droga oralno – fekalna. Zakażenie H. pylori przypomina objawy typowe dla ostrego zatrucia pokarmowego. Najczęściej po kilku dniach objawy te ustępują, ale bakteria jest od tego momentu obecna w błonie śluzowej żołądka i stanowi zagrożenie. Choroba ta może pojawić się w każdym wieku, jednak badania dowodzą, że większość osób zakaża się w wieku dziecięcym lub młodzieńczym.
Zakażenie bakterią Helicobacter pylori objawia się często dolegliwościami takimi jak: bóle brzucha, nudności, biegunka, ogólne osłabienie organizmu. Pacjenci nieświadomi przyczyn tych dolegliwości, leczą się objawowo. Często na własną rękę przyjmują leki, łagodzące ból i stan zapalny. To z kolei niejednokrotnie prowadzi do powstania krwotoku do przewodu pokarmowego. Często taki krwotok wymaga interwencji chirurgicznej. Jednak największym zagrożeniem, jakie wywołuje zakażenie bakterią Hp, związane jest z powstawaniem nowotworu żołądka. Bakteria Hp prowadzi do powstania przewlekłego stanu zapalnego, co z kolei powoduje zanik błony śluzowej. W efekcie w żołądku powstają zmiany o charakterze nowotworowym.
Na rynku dostępny jest test wykrywający zakażenie Helicobacter pylori. Helicobacter Test wykrywa specyficzne przeciwciała, które pojawiają się w odpowiedzi organizmu człowieka na zakażenie tą bakterią.
Wykonanie testu
Opakowanie takiego testu zawiera płytkę testową, pojemnik z zakraplaczem, lancet do nakłucia palca oraz pipetkę do pobrania krwi. Za pomocą nakłuwacza delikatnie przebija się skórę palca środkowego lub serdecznego a następnie masuje lekko palec, aby go lepiej ukrwić. Używając pipetki pobiera się krew i wkrapla jej odpowiednią ilość do otworu na płytce testowej. Na koniec trzeba dodać 3 krople roztworu rozcieńczającego. Jeśli test został wykonany poprawnie, w sferze testowej pojawi się kreska. W przypadku pozytywnego wyniku testu, po maksymalnie 15 minutach powinna pojawić się druga kreska.
Helicobacter Test wykrywa przeciwciała IgG swoiste dla bakterii Helicobacter pylori. Przeciwciała te występują w organizmie człowieka zakażonego bakterią H. pylori.Jest to test skriningowy; uzyskany wynik podaje czy przeciwciała anty-H pylori są we krwi obecne, test nie podaje poziomu tych przeciwciał.
Prawidłowe odczytanie wyniku
Wynik dodatni
Pojawiają się dwa zabarwione na różowo prążki: kontrolny C i testowy T. Nie ma znaczenia intensywność zabarwienia każdego z prążków. Oznacza to, że w badanej próbce kału test wykrył obecność krwi utajonej.
Wynik ujemny
Pojawia się tylko jeden barwny prążek: kontrolny C. Nie pojawia się prążek T. Oznacza to, że w badanej próbce kanału test nie wykrył obecności krwi utajonej.
Wynik nieważny
W okienku wynikowym nie pojawia się żadna linia lub pojawia się tylko linia testowa T. W takim przypadku nie ma możliwości interpretacji wyniku testu i badanie należy powtórzyć.
Co oznacza uzyskanie pozytywnego wyniku?
Dodatni wynik testu oznacza, że w badanej krwi występują przeciwciała IgG anty-H-pylori. Obecność tych przeciwciał świadczy o aktualnym lub przebytym zakażeniu organizmu bakterią Helicobacter pylori. Jednak w celu postawienia ostatecznej diagnozy i podjęcia ewentualnego leczenia, należy zwrócić się do lekarza.