W tym temacie
szczepionka przeciw grypie ,
szczepienia przeciw różyczce ,
szczepienie przeciw odrze ,
szczepienia przeciw WZW B ,
szczepionka przeciw śwince ,
szczepienia przeciw tężcowi ,
szczepienia zalecane ,
szczepienia przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu ,
szczepienia przeciw haemophilus influenzae ,
szczepienia przeciw błonnicy ,
szczepienie przeciw guźlicy ,
szczepienie przeciw krztuścowi ,
szczepienia przeciw polio ,
szczepienia ochronne ,
szczepionka przeciwko hpv ,
szczepionka monowalentna ,
szczepionka poliwalentne
Dyskusja
Dziecięce wspomnienia z wizyt u lekarza nieodłącznie łączą się ze szczepieniami - nieprzyjemnymi zastrzykami, powtarzanymi co kilka – kilkanaście tygodni. Zastrzykami dla zdrowia.
Kalendarz szczepień, czyli plan szczepień przeciwko chorobom zakaźnym, jest realizowany począwszy od pierwszej doby po urodzeniu. Z jednej strony uodpornienie ma niesamowite efekty, ale z drugiej strony rodzi się pytanie: czy trzeba tyle razy podawać nieprzyjemne zastrzyki? Każda iniekcja to w końcu przerwanie ciągłości tkanek, potencjalne wrota infekcji, nie wspominając o traumatycznych doznaniach dziecka - bólu i stresie.
Zgodnie z definicją, szczepionka jest biologicznym preparatem, zawierającym antygeny (cząstki bakterii czy wirusów), która po podaniu pobudza odporność organizmu [1, 2]. W ten sposób dochodzi w sposób sztuczny (sztuczny czynny) do zwiększenia odporności na daną chorobę zakaźną. Preparaty te można podzielić na :
-
monowaletne - „klasyczne” szczepionki to antygeny jednego patogenu w jednym zastrzyku,
-
poliwalentne (skojarzone), które uodparniają jednocześnie przeciwko kilku chorobom zakaźnym; możliwe to jest dzięki zawartości antygenów kilku różnych patogenów.
Zastosowanie preparatów skojarzonych to przede wszystkim zredukowanie liczby koniecznych ukłuć podczas wizyty u lekarza [1, 4, 5]. Każde podanie szczepienia to, poza możliwym zakażeniem w miejscu podania (np. zmiana ropna), potencjalne ryzyko odczynów poszczepiennych (miejscowych - jak rumień, czy powiększone węzły chłonne), lub ogólnych (np. gorączka). Odczyny po preparatach skojarzonych nie są większe w porównaniu z preparatami monowalentnymi.
Zmniejszenie liczby zastrzyków to też oszczędność czasu dla rodziców, mniej wizyt u lekarza i mniejsze ryzyko pominięcia szczepienia [1,5]. Pośrednio to także zredukowanie kosztów dla rodziców w przypadku szczepień zalecanych (ale odpłatnych) oraz mniejsze koszty przechowywania sprzętu jednorazowego użytku [2].
Szczepionki skojarzone można stosować, jeśli istnieją wskazania do podania dowolnego składnika takiej szczepionki. Przeciwskazanie dla jednego składnika jest równocześnie przeciwwskazaniem dla całego preparatu.
Największą zaletą jest jednak możliwość szybkiej realizacji szczepień zgodnie z rozbudowanym kalendarzem szczepień i zmniejszenie ryzyka zachorowania najmłodszych na choroby zakaźne.
Tab 1. Przykładowe szczepionki poliwalentne [3]
Bibliografia
1. „Ogólne wytyczne dotyczące szczepień ochronnych - cz. I. Zalecenia Amerykańskiego Komitetu Doradczego ds. Szczepień Ochronnych (ACIP)” opr dr med. J. Mrukowicz, Medycyna praktyczna Pediatria nr 04/2007
2. „Wybrane zagadnienia z pediatrii” pod red. prof. J. Pietrzyka, wyd.UJ, Kraków 2004
3. „Indeks leków medycyny praktycznej”, wyd.Medycyna Praktyczna, Kraków 2007
4. „Szczepionki monowalentne i poliwalentne (skojarzone) Wady i zalety stosowania”, W.Mazurkowska-Magdzik, Przegląd pediatryczny 2001, vol 31
5. "Economic value to parents of reducing the pain and emotional distress of childchood vaccine injections” Meyehrhoff, Weniger, Jacobs; Pedistr Infect Dis J
Drukuj
RSS
Zdrowie rodziny
Zabloguj o tym
