Karmienie piersią a procedury radiologiczne

Środkiem kontrastowym używanym w badaniu rezonansu magnetycznego jest Dimeglumine gadopentate. Związek ten jest wydzielany w bardzo małych ilościach z mlekiem matki. Mniej niż 0.04% dawki zaaplikowanej matce pojawi się w jej mleku [1], z czego zaledwie 0.8% zostanie wchłonięte przez dziecko. [2] Biorąc pod uwagę fakt, że badania MRI przeprowadza się u małych dzieci, obawy związane z kontynuacją karmienia piersią, po wykonanym badaniu MRI nie mają podstaw.
W przypadku tomografii komputerowej stosowane są jodowe środki kontrastowe. Chociaż jod przenika do mleka matki, ten zawarty w środku kontrastowym połączony jest z cząsteczką nośnikową (haptenem). Taki związek chemiczny nie dostaje się do mleka w wykrywalnych stężeniach. [3,4] Tak jak w przypadku gadopentatu, ilość związków wchłoniętych w przewodzie pokarmowym niemowlęcia jest bliska zeru, a dla pozostałych składników środków kontrastowych jest równa zero.
Środki kontrastowe używane podczas innych radiologicznych procedur, takich jak pielogramy z dożylnym podaniem kontrastu (ang. intravenous pyelogram IVP) są podobne do jodowanych stosowanych w TK. Żaden z omawianych związków (jodowanych i gadopentate) nie jest radioaktywny, więc brak jest jakichkolwiek przesłanek teoretycznych, aby podejmować ten temat w dyskusji.

Na koniec warto zadać pytanie co jest bardziej niebezpieczne dla dziecka: sztuczne mleko czy mleko matki po badaniu z użyciem kontrastu, biorąc pod uwagę fakt, że większość z nich nie przenika do mleka matki albo nie jest wchłaniana przez niemowlę.
Możemy stwierdzić jednoznacznie, że uwzględniając ryzyko związane z przerwaniem karmienia piersią, należy zapewnić matkę, że najlepszym rozwiązaniem dla dziecka będzie kontynuacja karmienia piersią, nawet jeśli miałaby mieć miejsce zaraz po badaniu MRI lub TK lub większości innych procedur radiologicznych.

Czynniki ryzyka związane z chwilowym wstrzymaniem karmienia piersią są następujące:
1. Do organizmu dziecka młodszego niż 6 miesięcy niepotrzebnie dostaną się obce białka. Sztuczne mleko znacznie różni się od tego od matki, które jest fizjologicznym, naturalnym pokarmem niemowląt.
2. Trudności karmienia piersią mogą pojawić się nawet w sytuacji, w której dziecko karmione było butelką zaledwie przez 24 godziny. Nie tak rzadko zdarzało się, że dzieci całkowicie odrzucały pierś. W przypadku dzieci powyżej 6-7 miesiąca, matki często muszą radzić sobie z płaczem ciężkim do ukojenia.
Także należy zastanowić się co zalecić matce, której dziecko odmawia przyjęcia mleka z butelki czy też z kubka? Dla starszych dzieci ważne jest nie tylko mleko, ale także pierś, coś czego w ogóle nie bierze się pod uwagę w momencie zalecania matkom odstawienia naturalnego karmienia. Karmienie piersią to coś znacznie więcej niż niż tylko dostarczania mleka.

W 2001 roku amerykański komitet składający się z lekarzy radiologów i pediatrów (American College of Radiology’s Committee on Drugs and Contrast Media) wydał oświadczenie, że na podstawie dostępnych badań jest przekonany o całkowitym bezpieczeństwie kontynuacji karmienia po badaniu radiologicznym z użyciem środka kontrastowego, zarówno dla matki, jak i dziecka [5]. Na końcu swojego oświadczenia zespół badaczy dodał jednak, że jeśli matka nadal jest zaniepokojona, może podjąć decyzję odstawienia karmienia piersią na 24 godziny, z aktywnym oddsysaniem mleka w tym czasie. Mamy jednak nadzieję, że wiedząc o tym, jak znikoma ilość środków kontrastowych dostaje się do mleka matki, takie decyzje nie będą podejmowane.

Badanie rezonansu magnetycznego u kobiet w ciąży a także bezpośrednio po porodzie.
W praktyce lekarskiej nierzadko zdarza się, że ciężarna pacjentka wymaga wykonania diagnostyki obrazowej z przyczyn niezwiązanych z ciążą lub takich chorób, które mogą zagrozić płodowi. W takich przypadkach korzystny może być wybór badania MRI. Dostarcza ono niezbędnych informacji o stanie pacjentki, przy minimalnym ryzyku dla płodu.
Oczywiście najczęściej stosowanym badaniem u kobiet ciężarnych jest badanie ultrasonograficzne. Jest ono bezpieczne, tanie i łatwo dostępne. Jednak kiedy wyniki USG są niediagnostyczne lub niewystarczające, wiele ośrodków decyduje się na wykonanie TK. Niestety w przypadku obrazowania jamy brzusznej i/lub miednicy, wiąże się to z eksopzycją płodu na istotne dawki promieniowania (pomiędzy 12.5 a 35 mSv) [6]. Dodatkowo badanie CT niejednokrotnie wymaga użycia środków kontrastowych, szczególnie w przypadku obrazowania organów litych.
Badanie MRI dostarcza obrazów o wysokiej jakości w każdej płaszczyźnie. Obrazy uzyskane za jego pomocą nie narażają matki czy dziecka na ekspozycję na promieniowanie jonizujące i często są diagnostyczne nawet bez użycia środków kontrastowych; nawet w przypadku obrazowania przewodów trzustkowych, dróg żółciowych, naczyń krwionośnych czy układu moczowo- płciowego.

Badania w pierwszym trymestrze: Nie ma dowodów sugerujących, że badanie MRI wykonane w trakcie pierwszego trymestru stanowi większe ryzyko dla płodu w porównaniu z trymestrem drugim i trzecim. Jednak jest to czas organogenezy i z racji tego, że trudno jest ocenić absolutne bezpieczeństwo badania MR, wykonuje się je tylko gdy potencjalne korzyści przeważają nad teoretycznym ryzykiem.

Dożylne środki kontrastowe: Związki gadolinu podane dożylnie przechodzą przez łóżysko i mogą dostać się do krążenia płodu, a następnie zostać wydalone do płynu owodniowego z moczem. [7] Wpływ związków zawierających gadolin na dobrostan płodu nie jest do końca poznany i odpowiednie badania z zastosowaniem dostępnych komercyjnie substancji nie zostały przeprowadzone u kobiet ciężarnych. Dlatego też środki kontrastowe zawierające gadolin powinny być używane tylko w przypadku, gdy są one absolutnie konieczne i gdy korzyści z ich zastosowania przewyższają potencjalne ryzyko.

RSS

Zapamiętaj lub poleć

Encyklopedia haseł

Reklamy Google