Laparoskopia i inne lekarskie gry wideo

"Laparoskopia i inne lekarskie gry wideo"

Pilnujące prawidłowego rozwoju swoich pociech mamy często uważają, że granie w gry komputerowe źle wpłynie na rozwój dzieci. Opisane tutaj metody i unikatowe umiejętności, służące ratowaniu życia ludzkiego, łudząco przypominają rozgrywkę w popularnych grach wideo. Mowa oczywiście o metodach endoskopowych, których zaawansowaną postacią jest technologia przeprowadzania operacji bez otwierania jamy brzusznej – Laparoskopia.

Na czym polega laparoskopia i czym różni się od klasycznej operacji
Aby zoperować jakiś organ chirurg musi się najpierw dostać w jego pobliże. Laparoskopia i klasyczna chirurgia to dwa różne sposoby na osiągnięcie tego celu. Klasycznie, rozcina się skórę i wszystkie warstwy pomiędzy nią, a operowanym organem. W Laparoskopii robi się małe nacięcie, przez które wprowadza się endoskop. Jest to specjalnie do tego celu zaprojektowana światłowodowa kamera, która jest cienka i wystarczająco giętka by można było wprowadzić ją w pobliże organu. Na monitorze chirurg obserwuje wnętrze ciała pacjenta by właściwie manewrować narzędziami. Następnie przebija skórę specjalną igłą i wypełnia jamę ciała dwutlenkiem węgla. Napełniona gazem jama ciała rozdyma się, a we wnętrzu powstaje sporo miejsca do manewrowania chirurgicznym sprzętem. Przez kolejne 3 lub 4 otwory wprowadza się trokary – krótkie zaostrzone tuleje poprzez, które można wsunąć narzędzia do jamy ciała. Trokary zabezpieczają otwory do wprowadzania narzędzi.





Chirurdzy w laparoskopii używają odpowiedników wszystkich narzędzi z normalnej sali operacyjnej. Są to klemy, nożyce, imadła, szczypce zwane koherami oraz wiele innych elementów instrumentarium. Jednak laparoskopowe odpowiedniki są bardzo długie i skonstruowane na zasadzie cięgien. Wszystko po to, by manewrować nimi z zewnątrz organizmu w odległości około pół metra od właściwego pola operacyjnego. Takie podłużne narzędzia wprowadza się przez trokar i obserwując ich końcówki na monitorze endoskopu wykonuje procedury chirurgiczne. Przypomina to granie w zręcznościową grę wideo gdzie trzeba sobie wyobrazić, że ruch ręką powoduje przesunięcie się przedmiotu na ekranie.

Co oznacza termin laparoskopia
Opisana wyżej technika operacyjna wykonywana jest praktycznie w każdej jamie ciała, w zależności od lokalizacji ma różną nazwę. Termin laparoskopia zarezerwowany jest do podglądania za pomocą endoskopu jamy brzusznej. Torakoskopia dotyczy klatki piersiowej gdzie wykonuje się operacje na bijącym sercu. Artroskopia służy do badania lub operowania zmian w jamie stawowej. Oczywiście w każdej z tych odmian używa się specyficznych metod nie odbiegających jednak znacząco od tych w laparoskopii.

Co składa się na laparoskopowe instrumentarium?
Podstawowy sprzęt do laparoskopii to
- endoskop wraz z monitorem,
Endoskop to długa rurka na końcu, której znajduje się system optyczny oraz źródło światła. Obraz z wnętrza organizmu za pomocą światłowodu przekazywany jest do kamery położonej na zewnątrz ciała. Układ mechaniczny endoskopu pozwala dowolnie zginać i wywijać go by możliwie dobrze zobaczyć badany organ. Na sali operacyjnej stoi monitor na którym wyświetlany jest obraz zebrany przez kamerę endoskopu.





- system wypełniający jamę brzuszną CO2
Aby w środku brzucha było miejsce do manewrowania chirurgicznym sprzętem, napełnia się go jak balon - dwutlenkiem węgla. Służy do tego specjalna igła z zestawem zaworów oraz
urządzenie do podtrzymywania stałego ciśnienia.

- zestaw przedłużonych narzędzi chirurgicznych.
Wyobraźmy sobie jak skonstruowane są te narzędzia na przykładzie nożyc chirurgicznych. Normalne nożyczki składają się z części, którą trzymamy w dłoni i ruchomych ostrzy, narzędzie laparoskopowe posiada między tymi dwoma elementami dodatkowo około trzydziesto centymetrowe cięgła pozwalające na wydłużenie całości. Cięgła przenoszą siłę rąk chirurga na końcówkę narzędzia.





- trokary– przypominają bardzo grube igły od strzykawki. Jednak na ich końcu są specjalne systemy (najczęściej zatrzaskująca się tuleja) zabezpieczające przed nakłuciem trzewi (narządów jamy brzusznej) co mogło by prowadzić do poważnych powikłań. Przez światło takiego trokara (ok. 1 cm) można przełożyć wysokie typy narzędzi laparoskopowych.





Jakie są korzyści użycia tych metod
Ponieważ nie trzeba rozcinać jamy brzusznej by wykonać operację laparoskopia uważana jest za metodę znacznie mniej inwazyjną. Wiąże się to z szeregiem korzyści dla pacjenta:
- mniej powikłań związanych z urazem operacyjnym,
- szybszy powrót do zdrowia i sprawności, ponieważ małe nacięcia goją się szybciej,
- krótszy pobyt w szpitalu czasem tylko 24 godziny,
- niewielkie blizny, co jest ważne zwłaszcza dla młodych kobiet.

Jakie są wady metod laparoskopowych
Metoda ta mimo rozlicznych zalet niepozbawiona jest wad. Ze względu na to, że operacje za pomocą laparoskopu są trudniejsze częściej zdarzają się powikłania związane z niedoskonałością wykonanych procedur. Odpowiednio wyszkolony chirurg może uchronić przed tego typu komplikacjami. Czasem zdarza się, że operacji nie da się kontynuować tą metodą i trzeba przejść do klasycznego cięcia, co wiąże się z większym urazem i blizną. W polskich szpitalach wciąż brakuje wyszkolonego personelu i kosztownego sprzętu, dlatego laparoskopia bywa trudnodostępna.

Co się tak operuje
Na świecie operacje laparoskopowe dotyczą każdego narządu w ludzkim ciele. W Polsce metody laparoskopowe robią karierę przy zabiegach ginekologicznych. Ponieważ kobiety bardzo dbają o swój wygląd, mniejsze blizny po takim zabiegu są decydującym argumentem. Również zapalenie pęcherzyka żółciowego stanowi domenę chirurgii laparoskopowej w Polsce. Niekiedy wykonuje się też laparoskopię diagnostyczną – do jamy ciała wprowadza się endoskop w celu obejrzenia zmian bez prób ich leczenia.

Przyszłość
Światłowody pozwoliły na zbudowanie bardzo cienkich endoskopów pozwalających przenosić obraz z wnętrza organizmu. W dzisiejszych czasach trudno wyobrazić sobie diagnostykę płuc czy układu pokarmowego bez tych zabawek. Ciekawy jest fakt, że pomysłodawca endoskopii i projektant pierwszego narzędzia tego typu na początku XIX wieku został surowo ukarany przez rady lekarskie za „niezdrową ciekawość”.

Kolejne odkrycia pozwalają nam podglądać ludzkie ciało a zawód lekarza coraz bardziej związany jest z najnowocześniejszą technologią i komputerami. Wizja szpitala wypełnionego robotami powoli staje się czymś więcej niż tylko science-fiction.

RSS

Zapamiętaj lub poleć

Encyklopedia haseł

Reklamy Google