W tym temacie
Dyskusja
Skręcenie
Jest to zamknięte uszkodzenie stawu spowodowane zbyt obszernym w nim ruchem, nazywane jest skręceniem. Powierzchnie stawowe zostają czasowo przemieszczone względem siebie, po czym powracają do prawidłowego ustawienia. Przy silnym skręceniu może dojść do uszkodzenia więzadeł i torebki stawowej.
Objawami są ból, ograniczenie ruchów i obrzęk. Obraz skręcenia przypomina obraz złamania, dlatego przy udzielaniu pierwszej pomocy każdy uraz w okolicy stawu powinno się traktować podobnie jak złamanie. Uszkodzony staw unieruchamia się przez obłożenie go odpowiednimi przedmiotami. W żadnym wypadku nie wolno poruszać stawu lub usiłować go nastawić. Unieruchomienie w szynie leży w gestii personelu fachowego, który powinien być natychmiast wezwany do poszkodowanego. Staw unieruchamia się w zależności od okolicy, postępując jak przy złamaniu kości, jeśli warunki nie pozwalają na wezwanie personelu medycznego, co opisano poniżej.
Zwichnięcie
Jest to uszkodzenie stawu, w którym tworzące staw powierzchnie kości utraciły ze sobą styczność. Pod wpływem urazu dochodzi do uszkodzenia aparatu więzadłowego stawu, uszkodzenia naczyń krwionośnych, czasem do rozerwania torebki stawowej.
Na skutek urazu aparat więzadłowy torebki stawowej ulega zerwaniu lub tak znacznemu naciągnięciu, że powrót do stanu naturalnego nie jest możliwy. W odróżnieniu od skręcenia, przy zwichnięciu niemożliwe są wszelkie ruchy w stawie. Nieprawidłowe położenie jest utrwalone, często występuje sprężynujący opór.
Udzielający pomocy pozostawia staw w pozycji przymusowej, a poszkodowanego układa tak, aby odczuwał jak najmniejsze dolegliwości. Pomoc polega na prowizorycznym unieruchomieniu i zasięgnięciu porady lekarza. Przy unieruchamianiu stawu, zawsze unieruchamiamy dwie sąsiednie kości. Aby uniknąć uszkodzenia nerwów i naczyń, interwencja lekarska powinna być przeprowadzona jak najszybciej.
Jeśli przy urazach kończyn doszło do uszkodzenia większych naczyń, a pomoc lekarska nie była udzielona przed upływem 6 godzin, amputacja kończyny będzie w zasadzie nieunikniona !! Dlatego trzeba się spieszyć.
Unieruchomienie
Unieruchomienie powinno być wykonywane w każdym przypadku przez przeszkolony personel medyczny, co zapobiega powikłaniom spowodowanym niewprawnym jego wykonaniem. Jednakże istnieją sytuacje, gdy konieczne jest wykonanie go przez osobę niewprawioną w tym działaniu.
Unieruchomienie powinno obejmować co najmniej dwa sąsiednie stawy, poniżej i powyżej miejsca złamania, bez próby nastawiania złamania. Dobre unieruchomienie nie tylko zapobiega przesuwaniu się odłamów kostnych względem siebie, lecz również likwiduje ból w miejscu złamania. Uszkodzoną kończynę należy ułożyć nieco wyżej, aby zapobiec narastaniu obrzęku.
Przed i po założeniu unieruchomienia trzeba sprawdzić, czy:
• w kończynie jest tętno,
• poszkodowany czuje dotyk (ukłucie),
• poszkodowany może poruszać kończyną ?
Jeśli po unieruchomieniu zauważymy brak jednej z powyższych cech, znaczy to, że unieruchomienie jest niewłaściwie założone - trzeba je zdjąć i założyć od nowa.
Drukuj
RSS
Zdrowie rodziny
Zabloguj o tym
