W tym temacie
elektrody ,
zaburzenia rytmu serca ,
niewydolność nerek ,
gorączka ,
choroba wieńcowa ,
choroba niedokrwienna serca ,
nadciśnienie tętnicze ,
ciśnienie krwi ,
tętniak ,
EKG wysiłkowe ,
EKG
 
Dyskusja
Próbę wysiłkową zawsze powinien wykonywać lekarz, wyposażony w odpowiedni sprzęt i leki konieczne do ewentualnej reanimacji pacjenta.
Przy spełnieniu odpowiednich warunków, śmiertelność z powodu tego typu prób wynosi poniżej 1:10000.
Przebieg próby wysiłkowej
Na początku elektrokardiograficznej próby wysiłkowej przymocowuje się do ciała pacjenta
12 elektrod EKG (w tym przypadku standardowe dla zwykłego, spoczynkowego zapisu EKG elektrody kończynowe umieszcza się z przyczyn technicznych, w odpowiednich miejscach na tułowiu).
W pierwszej fazie badania wykonuje się wyjściowy zapis spoczynkowy, który stanowi odniesienie dla dalszych zapisów.
Druga faza polega na obciążeniu pacjenta coraz większym wysiłkiem, stopniowo, według wybranego przez lekarza protokołu.
Po zakończeniu wysiłku rozpoczyna się
trzeci, ostatni etap. Lekarz obserwuje przez kilka minut EKG, kilkakrotnie wykonując jego zapis do pamięci komputera lub bezpośrednie wydruki, do momentu powrotu do wartości wyjściowych takich parametrów układu krążenia jak ciśnienie i tętno oraz kształt krzywej EKG.
Podczas całej próby regularnie
kontrolowane jest ciśnienie tętnicze krwi badanego. >>
Jak należy mierzyć ciśnienie tętnicze? Praktyczne informacje o technice mierzenia ciśnienia i najczęstszych przyczynach błędów.
Jak należy mierzyć ciśnienie
Przy braku przesłanek do przerwania wysiłku, obciążenie kontynuuje się najczęściej do osiągnięcia przez pacjenta
limitu tętna. Najczęściej jest to tzw. tętno submaksymalne czyli 85% przewidywanego tętna maksymalnego, które w przybliżeniu można wyliczyć ze wzoru:
dla mężczyzn
220 - wiek
dla kobiet
210 – wiek
Wskazania do próby wysiłkowej (w zarysie)
- potwierdzenie rozpoznania choroby niedokrwiennej serca oraz kontrola efektów terapii >>
Niedokrwienie serca - co to jest, postacie, pomyłki. Bóle i inne niepokojące stany w klatce piersiowej spowodowane niedokrwieniem mięśnia sercowego. Przyczyny choroby, postacie i różnicowanie.
choroba niedokrwienna serca
- ocena czynnościowa układu krążenia, m.in. diagnostyka nadciśnienia tętniczego
- prowokacja zaburzeń rytmu serca
- cele rehabilitacyjne
- ocena rokowania w okresie pozawałowym
- diagnostyka nerwicy serca
Przeciwwskazania do próby wysiłkowej
- ciężkie zwężenie tętnicy głównej (aorty)
- stany zapalne serca
-
choroby gorączkowe lub „grypopodobne”
- zwężenie pnia lewej tętnicy wieńcowej (lub odpowiednik)
- (zaawansowana) niewydolność serca
- całkowity blok serca
- dusznica (dławica) piersiowa niestabilna
- częste napady tak zwanych szybkich arytmii serca
- niewydolność nerek
- nieadekwatnie mała sprawność fizyczna
- tętniak rozwarstwiający aorty
-
niewyrównane nadciśnienie
- nadczynność tarczycy