EKG wysiłkowe – komu warto je wykonać.

Drukuj

Przejdź do dyskusji

Dyskusja

 
Próbę wysiłkową zawsze powinien wykonywać lekarz, wyposażony w odpowiedni sprzęt i leki konieczne do ewentualnej reanimacji pacjenta.

Przy spełnieniu odpowiednich warunków, śmiertelność z powodu tego typu prób wynosi poniżej 1:10000.



Przebieg próby wysiłkowej

Na początku elektrokardiograficznej próby wysiłkowej przymocowuje się do ciała pacjenta 12 elektrod EKG (w tym przypadku standardowe dla zwykłego, spoczynkowego zapisu EKG elektrody kończynowe umieszcza się z przyczyn technicznych, w odpowiednich miejscach na tułowiu).

W pierwszej fazie badania wykonuje się wyjściowy zapis spoczynkowy, który stanowi odniesienie dla dalszych zapisów.

Druga faza polega na obciążeniu pacjenta coraz większym wysiłkiem, stopniowo, według wybranego przez lekarza protokołu.

Po zakończeniu wysiłku rozpoczyna się trzeci, ostatni etap. Lekarz obserwuje przez kilka minut EKG, kilkakrotnie wykonując jego zapis do pamięci komputera lub bezpośrednie wydruki, do momentu powrotu do wartości wyjściowych takich parametrów układu krążenia jak ciśnienie i tętno oraz kształt krzywej EKG.

Podczas całej próby regularnie kontrolowane jest ciśnienie tętnicze krwi badanego. >> Jak należy mierzyć ciśnienie

Przy braku przesłanek do przerwania wysiłku, obciążenie kontynuuje się najczęściej do osiągnięcia przez pacjenta limitu tętna. Najczęściej jest to tzw. tętno submaksymalne czyli 85% przewidywanego tętna maksymalnego, które w przybliżeniu można wyliczyć ze wzoru:

dla mężczyzn 220 - wiek

dla kobiet 210 – wiek


Wskazania do próby wysiłkowej (w zarysie)

- potwierdzenie rozpoznania choroby niedokrwiennej serca oraz kontrola efektów terapii >> choroba niedokrwienna serca
- ocena czynnościowa układu krążenia, m.in. diagnostyka nadciśnienia tętniczego
- prowokacja zaburzeń rytmu serca
- cele rehabilitacyjne
- ocena rokowania w okresie pozawałowym
- diagnostyka nerwicy serca


Przeciwwskazania do próby wysiłkowej

- ciężkie zwężenie tętnicy głównej (aorty)
- stany zapalne serca
- choroby gorączkowe lub „grypopodobne”
- zwężenie pnia lewej tętnicy wieńcowej (lub odpowiednik)
- (zaawansowana) niewydolność serca
- całkowity blok serca
- dusznica (dławica) piersiowa niestabilna
- częste napady tak zwanych szybkich arytmii serca
- niewydolność nerek
- nieadekwatnie mała sprawność fizyczna
- tętniak rozwarstwiający aorty
- niewyrównane nadciśnienie
- nadczynność tarczycy
Autor: lek.Witold Krótki, specjalista chorób wewnętrznych
Opublikowany: 2001-07-18


RSS

Subskrybuj nasze kanały RSS.

Zapamiętaj lub poleć

Zapisz ten artykuł do ulubionych lub poleć go innym na popularnych stronach web 2.0
 

Zabloguj o tym

Url do skopiowania

Wklej do swojego bloga artykuł z tej strony

Wklej do swojego bloga 10 najnowszych artykułów
 

Encyklopedia haseł

 

Reklamy Google

 

Państwa opinia i ocena merytoryczna artykułu

Jak oceniasz wartość merytoryczną artykułu?

celującą
bardzo dobrze
dobrze
miernie
negatywnie
Jak oceniasz wpływ artykułu na Twoje życie

bardzo istotny
istotny
umiarkowany
mało istotny
bez wpływu

Drukuj

 
Poleć nas, wyślij link z zaproszeniem na email:
 

© 2000-2010 Activeweb Medical Solutions.
Wszelkie prawa zastrzeżone.

Strony naszych Partnerów otworzą się w nowym oknie. Informacje płatne Premium. Informacje sponsorowane.
honcode kardiologia