W tym temacie
 
Dyskusja
Mężczyźni stanowią większość leczonych pacjentów, a zaburzenia wzwodu członka są najczęstszymi dysfunkcjami.
Zaburzeniem wzwodu członka nazywamy niezdolność do osiągniecia i/lub utrzymania erekcji potrzebnej do prowadzenia satysfakcjonującego współżycia seksualnego.
Zaburzenia wzwodu członka wysuwają się w świecie na czoło schorzeń cywilizacyjnych, po chorobach serca i cukrzycy. W Polsce jest szacunkowo jest około 1,5 mln mężczyzn z zaburzeniam wzwodu, z czego tylko 14% się leczy. Zaburzenia seksualne godzą w poczucie męskości i prowadzą do wtórnych poważnych problemów
Przyczyny
1. Organiczne
To takie które można stwierdzić podczas badania pacjenta lub przy pomocy badań specjalistycznych. Występują tu takie schorzenia jak cukrzyca, operacje gruczołu krokowego, stwardnienie rozsiane (SM), choroby serca, nadciśnienie, niektóre leki. Przyczyny organiczne wraz z nieprawidłowym trybem życia stanowią aż 70-90% przyczyn zaburzeń wzwodu. Zaburzenia te nasilają się z wiekiem, co nie znaczy, żeby mężczyźni 60-70-letni nie mogli współżyć, tym bardziej, że co czwarty statystyczny 80 latek jest czynny seksualnie.
2. Przyczyny psychogenne
Lęki, kompleksy, depresja, przemęczenie - pracoholizm, nerwica, stresy, zachowanie partnerów, konflikty, zdawkowe traktowanie współżycia.
W Polsce szczególnie negatywny wpływ na wzwód członka ma nałożenie się na siebie kilku ważnych czynników: nieprawidłowa dieta (nadmiar tłuszczu, weglowodanów, choleterolu) i za obfita, otyłość, brak ruchu, palenie tytoniu, nadmiar alkoholu. Jeśli dołączyć do tego stres np. związany z pracą lub z jej brakiem oraz lęk i depresję, to taki pacjent naprawdę będzie wymagał pomocy specjalistycznej.
Leczenie
Optymistyczną wiadomością jest że zaburzenia zwodu członka można leczyć zwłaszcza ostatnio dzięki najnowszym lekom. Pierwszą jednak rolę w leczeniu odgrywa przełamanie bariery wstydu i zgłoszenie się do lekarza. Po odbyciu szczerej rozmowy (oraz nieczęsto badań dodatkowych), pacjent decyduje się na zaproponowaną przez lekarza kurację, często wielokierunkową, od leków do lecz. edukacyjnego. Trudności przy współżyciu z powodu zaburzeń wzwodu mogą mieć wpływ na obu partnetów, oraz na życie rodzinne małżonków (partnerów), a nawet na posadanie przez nich dzieci. Otwarta rozmowa obu partnerów może pomóc przez wzajemne zrozumienie. W zaburzeniach wzwodu podobnie jak w innych zaburzeniach seksualnych problem dotyczy oby stron, ze względu na wzajemne między nimi interakcje (oddziaływania). Dlatego też pacjent u seksuologa to jakby dwie osoby.
Na wizycie u seksuologa (nie koniecznie pierwszej) będziecie mile widziani oboje.
"Najważniejszą rzeczą jest przełamanie tabu i zgłoszenie się na pierwszą wizytę do lekarza" - jak mówią moi pacjenci, którzy uprzednio wielokrotnie zawracali przed drzwi gabinetu. Ważną rolę w celu zapewnienia intymności ma umówienie się (np. telefoniczne) na wizytę o odpowiedniej porze.