W tym temacie
Dyskusja
Każdego z nas może spotkać konieczność leczenia szpitalnego, gdy np. możliwości leczenia w przychodni rejonowej zostały wyczerpane lub wystąpi jakikolwiek stan zdrowotny , który nie może być leczony w warunkach ambulatoryjnych lub bezpośrednio zagraża życiu. W tym drugim przypadku, gdy przyjęcie do szpitala przeprowadzone jest w trybie nagłym np. nieszczęśliwy wypadek, zawał mięśnia sercowego, zatrucie itp. z oczywistych przyczyn nie możemy się do tego pobytu przygotować. Gdy jednak pobyt szpitalny jest wcześniej zaplanowany, to postarajmy się do niego przygotować. Z moich własnych doświadczeń wynika, że w znacznej większości przypadków przyjmowanych do szpitala w trybie planowym, chorzy do takiego pobytu są często nieprzygotowani, co znacznie utrudnia pracę, planowanie diagnostyki i leczenia takiego chorego przedłużając jego pobyt w szpitalu i zwiększając niepotrzebnie koszty leczenia.
Izba przyjęć.
Decyzję o skierowaniu pacjenta do szpitala podejmuje lekarz rejonowy lub pogotowia ratunkowego wystawiając niezbędne do tego skierowanie, które powinno być opatrzone pieczęcią ośrodka kierującego np. poradni rejonowej, specjalistycznej, oddziału pomocy doraźnej lub gabinetu lekarskiego oraz pieczęcią lekarza kierującego. Powinno się tam także znajdować postawione przez lekarza rozpoznanie choroby. Mile widziana jest także krótka informacja o chorym napisana np. na odwrocie skierowania. Miejscem, do którego trafimy na początku jest izba przyjęć. W tym miejscu pierwszy raz spotkamy się z lekarzem szpitalnym, któremu powinniśmy pokazać nasze skierowanie. Następnie z pewnością zostaniemy przez niego zbadani, zbierze z nami krótki wywiad odnośnie naszych dolegliwości i zadecyduje, na jaki oddział zostaniemy skierowani. Na izbie przyjęć zostanie wystawiona historia choroby, a dokumenty niezbędne do jej wypełnienia to: dowód osobisty, legitymacja ubezpieczeniowa, w przypadku emerytów i rencistów ostatni odcinek emerytury lub renty. Tam też możemy się przebrać w pidżamę i poprosić o broszurkę zawierającą prawa pacjenta oraz zapoznać się z regulaminem szpitalnym. Prawa takie określa Ustawa o Zakładach Opieki Zdrowotnej z dnia 30 sierpnia 1991 roku i przedstawiam je poniżej:
Pacjent ma prawo do:
1. Świadczeń zdrowotnych odpowiadających wymaganiom wiedzy medycznej, możliwych do przeprowadzenia w danym zakładzie lub zakładach zdrowotnych współpracujących z daną jednostką w zakresie postępowania diagnostycznego, leczniczego i rehabilitacyjnego.
2. Uzyskania informacji o stanie zdrowia ( pacjent ma również prawo do tego, aby nie być informowanym o stanie zdrowia oraz wskazać osoby, które będą w jego imieniu porozumiewały się z lekarzem).
3. Świadomego udziału w podejmowaniu decyzji lekarskich dotyczących jego zdrowia, a zatem do wyrażania zgody na określone świadczenia lub odmowy.
4. Zachowania w tajemnicy wszystkich danych o jego stanie zdrowia oraz innych powierzonych personelowi medycznemu informacji o jego osobie.
5. ¨yczliwego i kulturalnego traktowania oraz poszanowania godności i intymności w czasie udzielania świadczeń zdrowotnych.
6. Kontaktu osobistego z osobami z zewnątrz oraz opieki pielęgnacyjnej przez inną wskazaną osobę.
7. Poszanowania przekonań religijnych i opieki duszpasterskiej.
8. Świadczeń nie medycznych ( osobistych, kulturalnych, socjalnych), które są możliwe do zrealizowania w czasie pobytu pacjenta i nie naruszają porządku panującego w zakładzie.
9. Kontaktu telefonicznego i korespondencyjnego z osobami z zewnątrz (koszt realizacji tego uprawnienia nie może obciążać zakładu).
10. Dochodzenia swoich praw, składania skarg i zażaleń poprzez wystąpienie do osób zapewniających bezpośrednią opiekę (ordynator, lekarz prowadzący, pielęgniarka) lub dyrektora zakładu.
Z izby przyjęć zostaniemy przeprowadzeni na odpowiedni oddział i od tego momentu zajmie się nami personel oddziału.
Przyjęcie na oddział szpitalny.
Na oddziale nowo przyjętemu pacjentowi przydzielona zostanie sala i łóżko wraz z szafką na rzeczy osobiste. Najczęściej wykonuje to siostra oddziałowa. Powinniśmy mieć ze sobą własne przybory higieniczne, ręcznik i szlafrok, który przyda się przy chodzeniu do pracowni na badania diagnostyczne. Wkrótce przyjdzie do nas lekarz, który przeprowadzi szczegółowy wywiad oraz badanie fizykalne. Jeśli chodzi o wywiad, zdawane pytania mogą być bardzo szczegółowe i dotyczyć będą dolegliwości i objawów choroby, z powodu której zostaliśmy skierowani do szpitala, innych chorób, na które jesteśmy leczeni bądź w poradni rejonowej lub jakiejkolwiek innej placówce służby zdrowia. Zdarza się tak, że choremu niektóre zadawane przez lekarza pytania mogą wydawać się śmieszne lub krępujące przez co może on unikać odpowiedzi na nie lub podawać odpowiedzi nieprawdziwe. I tu zwracam się z prośbą. Odpowiadajmy na zadawane pytania w sposób możliwie najbardziej wyczerpujący i zgodny z prawdą - nawet mogące wydawać się nam błahe objawy mogą naprowadzić lekarza na właściwy trop i pozwolą skrócić pobyt w szpitalu. Często lekarze przeprowadzają wywiad z pacjentem na sali chorych, gdzie przebywają także inni pacjenci. Większości pacjentom to nie przeszkadza ale są tacy, których sytuacja taka może krępować. W takim przypadku proszę powiedzieć o tym lekarzowi, a z pewnością przeprowadzi z nami wywiad w miejscu ustronnym np. w pokoju zabiegowym lub pokoju lekarskim. Po uzyskaniu wywiadu i badaniu fizykalnym lekarze planują niezbędne dla danego przypadku badania i ustalają leczenie. O zaplanowanych badaniach powinni oni poinformować chorego, wyjaśnić na czym polegają, wyjaśnić pacjentowi jego wątpliwości. Na każde proponowane badanie chory musi wyrazić zgodę i najczęściej jest to zgoda pisemna - przy jej braku odstępuje się od jego wykonania.
Wizyta lekarska.
Codziennie w godzinach rannych odbywa się tzw. raport lekarski. Lekarze, którzy pełnili dyżur nocny przedstawiają ordynatorowi i pozostałym lekarzom nowe przyjęcia na oddział oraz interwencje lekarskie u pozostałych chorych. Po raporcie wszyscy udają się na wizytę ordynatorską. Na poszczególnych salach chorych lekarze prowadzący przedstawiają postępy diagnostyki i konsultują leczenie u poszczególnych chorych. Do wizyty lekarskiej pacjent powinien się przygotować - należy być po porannej toalecie, schludnie ubrany, w szafce osobistej i na niej powinien być porządek, łóżko należy zaścielić. Większość chorych sama wie jak się do wizyty przygotować lecz niektórym pacjentom trzeba to wyjaśnić. Takie przygotowanie do wizyty jest naprawdę ważne - ułatwia i umila to pracę lekarzom, jest to także okazanie pewnego szacunku pracownikom szpitala. W trakcie wizyty pacjent powinien zgłaszać niepokojące go objawy choroby, o których być może zapomniał poinformować wcześniej lub takie, które pojawiły się w ostatnim czasie.
Po wizycie ordynatorskiej najczęściej nadchodzi czas, w którym wykonuje się badania w różnych pracowniach np.: USG, badanie rentgenowskie, badania endoskopowe i inne. Często pacjenci po wizycie wychodzą do sklepików szpitalnych lub parku zapominając o tym, że będą proszeni na zaplanowane wcześniej badania. I tu moja prośba- gdy chory ma ochotę opuścić oddział po wizycie, proszę się upewnił pytając pielęgniarkę oddziałową lub swojego lekarza, czy nie planowane są dla niego badania pracowniane. Wykonywanie badań w pracowniach zgodnie z planem znacznie przyspiesza diagnostykę skracając pobyt w szpitalu. Każdy ,,poślizg" czasu znacznie dezorganizuje pracę pracowni. Związane jest to z tym, że większość aparatury medycznej wymaga określonego czasu przygotowania do badań np. sterylizacja, suszenie aparatury itp. poza tym pracownie przeprowadzają badania także dla pacjentów innych oddziałów i szpitali, a harmonogram badań ustalany jest niejednokrotnie z wyprzedzeniem.
W godzinach popołudniowych najczęściej chorzy mogą sobie odpocząć i przyjąć z wizytą odwiedzające ich osoby. W większości szpitali w godzinach popołudniowych nie przeprowadza się badań planowych.
Pamiętajmy, że w szpitalu nie jesteśmy sami. Zachowujmy się więc w sposób należyty, nie zakłócając spokoju innym chorym i jednocześnie miejmy trochę wyrozumiałości dla innych pacjentów, być może ciężej chorych od nas. Nikt nie przebywa w szpitalu dla przyjemności. Starajmy się więc aby pobyt w nim był możliwie jak najkrótszy i najmniej uciążliwy - po części zależy to od nas samych.
Wypis ze szpitala
Po zakończeniu diagnostyki i leczenia pacjent zostaje wypisany ze szpitala. Powinien on otrzymać recepty na zalecone przez lekarzy leki w ilości po jednym opakowaniu z każdego. Najważniejszym dokumentem pobytu szpitalnego jest karta wypisowa. Zawiera ona postawioną diagnozę, stosowane leczenie, wyniki przeprowadzonych badań oraz wskazówki do dalszego leczenia i zalecane leki. Kartę wypisową należy przedstawić swojemu lekarzowi rejonowemu przy najbliższej wizycie, by mógł on zorientować się o stanie naszego zdrowia i kontynuować dalsze leczenie. Wypis należy traktować jak ważny dokument, będzie on niezbędny w czasie ewentualnych kolejnych pobytów szpitalnych lub postępowania rentowego.
Drukuj
RSS
Zdrowie rodziny
Zabloguj o tym
