Jeszcze o lekach doustnych stosowanych w cukrzycy

Innymi lekami doustnymi są pochodne biguanidu, bardzo popularna i często stosowana grupa leków przeciwcukrzycowych. Działają one poprzez zahamowanie jelitowego wchłaniania glukozy, hamowanie jej wątrobowego wytwarzania i jeszcze zwiększanie jej tkankowego zużycia. Jak widać mechanizm ich działania nie ma nic wspólnego z trzustką czy insuliną, a przy ich stosowaniu poziom tej ostatniej nawet obniża się.

Pochodne biguanidu są stosowane w leczeniu cukrzycy typu 2 jako leki wyłączne bądź w połączeniu ze wspomnianymi pochodnymi sulfonylomocznika czy inhibitorami alfa-glukozydazy. Preparaty te są szczególnie skuteczne u chorych z nadwagą i zaburzeniami gospodarki lipidowej, jako że obniżają poziom cholesterolu i trójglicerydów we krwi.

W porównaniu z poprzednio opisywanymi, ta grupa leków powoduje stosunkowo mało objawów ubocznych.
Wspominane przedtem na pierwszym miejscu niedocukrzenia przy biguanidach praktycznie nie występują, objawy uczuleniowe są bardzo rzadkie, a jedynie u 5% pacjentów mogą pojawić się objawy nietolerancji (brak apetytu, nudności, wymioty). W bardzo rzadkich przypadkach mogą spowodować tzw. kwasice mleczanową będącą powikłaniem zagrażającym życiu (najczęściej przy współistnieniu innych chorób).

Przeciwwskazania do stosowania pochodnych biguanidu to: cukrzyca u chorych powyżej 65rż, cukrzyca ciężarnych, współistnienie z cukrzycą chorób takich jak zawał serca, niewydolność oddechowa i krążeniowa, alkoholizm, białaczka, niedrożność tętnic kończyn dolnych.

Ciekawą grupą doustnych leków przeciwcukrzycowych są inhibitory alfa-glukozydazy.
Ich działanie polega na blokowaniu jelit przed wchłanianiem cukrów spożytych wraz z pokarmem, w efekcie czego poziom cukru we krwi po posiłku nie podnosi się znacząco.
Preparaty te stosuje się w cukrzycy typu 2 jako leki wyłączne bądź w skojarzeniu z innymi już wspomnianymi, a także w cukrzycy typu 1 jako doustne uzupełnienie dla podawanej w zastrzykach insuliny. b

Działania niepożądane inhibitorów alfa-glukozydazy wynikają w dużej mierze ze zwiększonej fermentacji nie wchłoniętych przez zablokowane jelita cukrów (wzdęcia i nadmierne oddawanie gazów). W trakcie terapii nimi niedocukrzenia praktycznie nie występują.

Preparaty te są przeciwwskazane u osób przed 18rż, kobiet w ciąży i karmiących, u chorych z przepuklinami, zwężeniem jelit, współistniejącymi z cukrzycą zaburzeniami trawienia i wchłaniania.

RSS

Zapamiętaj lub poleć

Encyklopedia haseł

Reklamy Google