W tym temacie
 
Dyskusja
CO TO JEST CELIAKIA?
Jest to choroba cechująca się stałą nietolerancją glutenu w diecie, który powoduje uszkodzenie błony śluzowej jelita i wystąpienie charakterystycznych objawów.
CO TO JEST GLUTEN?
Jest to białko roślinne występujące w ziarnach: pszenicy, żyta, jęczmienia i owsa.
JAK POWSTAJE TA CHOROBA?
Przyczyna nie jest do końca znana, są dwie hipotezy mówiące o patogenezie tej choroby:
1.)
Hipoteza toksyczna, w której przypuszcza się, że gluten bezpośrednio działa na komórki błony śluzowej jelita i niszczy je u ludzi predysponowanych.
2.)
Hipoteza immunologiczna, która zakłada istnienie immunoglobulin (przeciwciał) przeciwko gliadynie (jednej z frakcji glutenu).
Ostatnio wysuwane teaorię autoagresyjną tej choroby, gdyż wiadomo, że celiakia współistnieje z innymi chorobami autoagresyjnymi jak: nieswoiste zapalenia jelit, toczeń układowy czy choroby tarczycy.
Objawy celiakii są bardzo różne, zależą nie tylko od wieku dziecka, ale od postaci klinicznej celiakii, a z ostatnich doniesień wiadomo, że klasyczna postać tej choroby występuje coraz rzadziej, a postacie utajona i późno się ujawniająca są coraz częściej rozpoznawane.
CO SIĘ DZIEJE Z DZIECKIEM CHORYM NA CELIAKIĘ „KWITNĄCĄ” U DZIECI DO 2 R.Ż.?
Pierwsze objawy pojawiają się zwykle około pierwszego roku życia i zależą od terminu wprowadzania glutenu do diety dziecka (kaszki pszenne, pieczwo):
- zahamowanie lub spowolnienie tempa wzrostu
- niedobór masy ciała
- utrata łaknienia
- hipoplazja szkliwa zębowego
- owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej
- bóle brzucha
- wymioty
- przewlekła biegunka (cuchnące, obfite stolce, a czasami tzw. „ kwaśne stolce” spowodowane dodatkowo nietolerancją laktozy)
- zaparcia (rzadko)
- powiększenie obwodu brzucha, bladość skóry
- osłabienie mięśniowe, drażliwość, apatia
- obrzęki na częściach obwodowych kończyn
Obecnie tzw. „kwitnącą” celiakię (do 2 r.ż) rozpoznaje się bardzo rzadko. Częściej występują objawy tej choroby u dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, głównie pod postacią trudnoleczącej się niedokrwistości, zahamowania wzrostu, , osteoporozy, hipooplazji szpiku, bólów brzucha.
W przypadku, gdy u dziecka są obecne wyżej wymienione objawy, należy zgłosić się do lekarza pierwszego kontaktu lub pediatry, który w przypadku podejrzenia celiakii skieruje dziecko do poradni specjalistycznej lub ośrodka o wyższej referencyjności.
JAK SIĘ ROZPOZNAJE CELIAKIĘ?
Obecnie lekarze stosują nowe kryteria w diagnostyce celiakii, są to:
- wystąpienie ww. objawów klinicznych po wprowadzeniu produktów zbożowych do diety dziecka (obecnie zaleca się wprowadzenie tych produktów po 10 miesiącu życia)
- obecność swoistych przeciwciał w krwi dziecka ARA (antyrekulinowe), AGA (antygliadynowe), IgAEmA (antyendomyzjalne) i/lub przeciw transglutaminazie tkankowej (tTg)
- potwierdzające rozpoznanie: biopsja jelita cienkiego i stwierdzony zanik kosmków i oraz wysoki wskaźnik Marsha.
LECZENIE
Podsawą leczenia jest zastosowanie diety bezgluenowej. Poprawa jakości życia i samopoczucia dziecka oraz normalizacja stolców może wystąpić bezpośrednio po wprowadzeniu w/w diety. Jeżeli rozpoznanie zostało postawione u dziecka z dużymi niedoborami w odżywianiu, trzeba te niedobory uzupełniać stosując suplementację preparatami żelaza, witamin (wit. D3) oraz wapń. Jednoczasowo z dietą bezglutenową, wprowadza się na kilka miesięcy (2-3) dietę bezmleczną.
DIETA
Podstawową zasadą leczenia celiakii jest dieta bezglutenowa stosowana do końca życia pacjenta.
Dzieciom nie wolno spożywać przetworów ze zbóż :
- pszenicy
- żyta
- owsa
- jęczmienia oraz
- kaszy manny (popularny grysik)
Natomiast mogą przyjmować potrawy przygotowane z:
- ryżu
- kukurydzy
- ziemniaków i mąki ziemniaczanej oraz
- soi
Dziecko może również spożywać mięso, jarzyny, owoce.
Po czasowym wycofaniu z diety mleka i jego przetworów (po 2-3 miesiącach) powracamy do podaży nabiału.
ROKOWANIE
Dzieci przestrzegające dietę rozwijają się prawidłowo, przybierają na wadze, rosną tak samo jak ich rówieśnicy.