Leczenie nadciśnienia w starszym wieku

Ciśnienie krwi wzrasta najczęściej z wiekiem. Często o starszych chorych spotyka się tzw. izolowane nadciśnienie skurczowe, polegające na wybiórczym wzroście ciśnienia skurczowego, przy prawidłowym bądź obniżonym ciśnieniu rozkurczowym.

Zgodnie z obecnymi poglądami podwyższone ciśnienie u osób starszych, jest takim samym czynnikiem ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego jak u osób młodych. Odnosi się to również do izolowanego nadciśnienia skurczowego.

W leczeniu nadciśnienia w starszym wieku obowiązują szczególne zasady, z uwagi na zachodzące wtedy procesy. Przede wszystkim należy uważać z nadmiernym i zbyt nagłym obniżaniem ciśnienia. Może to mieć zgubny wpływ na krążenie mózgowe. Stąd też zwykle zaczyna się od małych dawek leku, stopniowo zwiększając je w przeciągu jakiegoś czasu.
Należy unikać leków powodujących tzw. hipotonie ortostatyczną która w starszym wieku jest dużo gorzej tolerowana. Kolejna sprawą jest uwzględnienie innej wrażliwości na leki, co spowodowane jest zmniejszoną wrażliwością receptorów, a także zależnymi od wieku zmianami patofizjologicznymi.

Do najczęściej stosowanych leków u tej grupy pacjentów należą leki moczopędne.
Na ogół charakteryzują się dobrą skutecznością, należy jednak pamiętać o potencjalnych działaniach niepożądanych. Na działania te narażeni są ludzie ze zmianami organicznymi w sercu, oraz chorzy otrzymujący glikozydy naparstnicy. Negatywnymi skutkami stosowania tych leków są pogorszenie tolerancji glukozy i zaburzenia lipidowe.

Kolejną grupą są leki beta-adrenolityczne zwane popularnie beta blokerami.
Ich skuteczność u osób w podeszłym wieku jest mniejsza, częściej też mogą wystąpić objawy niepożądane. Są one jednak szczególnie przydatne u chorych z chorobą wieńcową bądź zaburzeniami rytmu serca. Ich dawki powinny być mniejsze niż u osób młodszych oraz zwiększane stopniowo.

Zastosowanie w starszym wieku znajdują także antagoniści kanału wapniowego.
Są stosowane pojedynczo, a także w połączeniu z lekami moczopędnymi bądź z innymi lekami hipotensyjnymi. Są dobrze tolerowane i jak niektórzy twierdzą, wykazują w starszym wieku nadspodziewaną skuteczność. Ich stosowanie wymaga zwiększonej ostrożności z uwagi na możliwość zbyt gwałtownego obniżenia ciśnienia.

Inhibitory konwertazy angiotensyny to kolejna grupa która bywa stosowana w leczeniu nadciśnienia u osób w podeszłym wieku. Leki te są dobrze tolerowane. Są szczególnie przydatne u osób z cukrzycą bądź zaburzeniami gospodarki lipidowej.

Bardzo duże znaczenie ma wykorzystanie możliwości jakie daje leczenie niefarmakologiczne. Pozwala ono na zmniejszenie liczby stosowanych leków oraz ich dawek, co automatycznie zmniejsza ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych.

RSS

Zapamiętaj lub poleć

Encyklopedia haseł

Reklamy Google